|
قبل از احداث نيروگاه حرارتي ايرانشهر شبكه نيروي برق مناطق مختلف استان سيستان و بلوچستان بصورت مستقل و مجزا از شبكه برق ايران عمل مي نمود و انرژي مورد نياز خود را از طريق واحدهاي گازي زاهدان و چابهار و تعدادي نيروگاه محلي تامين مي نمود . در سالهاي مابين 1360-1365 با افزايش مصرف نيروي برق در مناطق مختلف استان ايجاد يك شبكه بهم پيوسته و مطمئن در داخل استان ضرورت يافت و با توجه به ميزان مصرف و فاصله طولاني مراكز بار اين استان با شبكه سراسري و به منظور رفع كمبود برق در مناطق استان ايجاد يك شبكه برق مطمئن در داخل استان و تغذيه نيروي برق مورد نياز از طريق يك نيروگاه با قدرت بالا در منطقه در برنامه هاي اجرايي وزارت نيرو قرار گرفت .
در سال 1363 مطالعات مقدماتي نيروگاههاي جنوب شرقي ايران بنا به در خواست شركت توانير توسط شركت مشانير انجام و گزارش آن در فروردين ماه 1365 ارائه گرديد و براين اساس احداث يك نيروگاه به ظرفيت 300 مگاوات در دستور كار قرارگرفت و ضمن باز نگري آمارهاي موجود مصرف برق در مراكز مصرف استان و با توجه به موقعيت جغرافيايي استان و مطالعات زمين شناسي و خاك منطقه ، منابع آب ، سوخت ، محيط زيست ، هواشناسي ، باد ، پايداري شبكه استان و ساير اطلاعات مربوطه ، محل احداث نيروگاه مذكور در شهرستان ايرانشهر انتخاب گرديد .
متعاقب نتايج مطالعات فوق و پيرو اهداف عاليه دولت جمهوري اسلامي ايران در جهت اجراي سياست محروميت زدايي از مناطق محروم كشور و به دنبال پروتكل دوم همكاريهاي فني و اقتصادي جمهوري اسلامي ايران و چكسلواكي ، قرارداد احداث نيروگاه حرارتي ايرانشهر به ظرفيت 64×4 مگاوات (جمعا 256 مگاوات) به صورت كليد در دست به شماره 9/68 بين شركت سهامي برق منطقه اي سيستا ن و بلوچستان وابسته به وزارت نيرو به عنوان كارفرما و شركت اشكودا كانسرن پلزن از كشور چكسلواكي به عنوان پيمانكار از طريق ترك تشريفات مناقصه در تاريخ 18/6/68 منعقد و پس از گشايش اعتبارات اسنادي و پرداخت پيش پرداختهاي ارزي و ريالي ، قرارداد مذكور در تاريخ 9/7/69 نافذ گرديد .
طي ابلاغيه شماره 340/14758 مورخ 30/5/69 وزارت نيرو ، اجراي طرح نيروگاه حرارتي ايرانشهر و پستهاي 230 كيلو ولت ايرانشهر-زاهدان-خاش به شركت سهامي برق منطقه اي به عنوان مجري طرح محول گرديد .
در اوايل سال 1370 با توجه به تغيير و تحولات سياسي كشور چكسلواكي و تقسيم شدن آن به دو كشور چك و اسلواكي و تغيير ساختار اقتصادي كشور چك ، شركت اشكودا كانسرن پلزن كه در قرارداد به عنوان پيمانكار و سازنده تجهيزات اصلي معرفي گرديده بود كليه مسووليتهاي قراردادي خود را به شركت پروني برننسكا استراويرنابرنو(PBS) از كشور چك رسما واگذار نمود در ادامه كارهاي ، پيمانكار مذكور با متوسل شدن به تغييرات فوق الذكر و عدم پايبندي به موازين حقوق بين الملل و قرارداد فيمابين، از انجام ادامه پروژه خودداري و اقدام به ترك كارگاه نمود.
در تاريخ 22/12/73 متعاقب جلسات وزارت نيرو با وزارت صنايع جمهوري چك مقرر گرديد واحدهاي 1و2 نيروگاه به ترتيب در ديماه 1374 و خردادماه 1375 بهره برداري گردند. متعاقباً پيمانكار توانست با حمايت مالي دولت چك در تاريخ 7/1/75 واحد اول نيروگاه را به بهره برداري برساند.از تاريخ 1/1/75 با توجه به شرايط خاص و عدم پيشرفت بموقع كارها ، ادامه اجراي پروژه به سازمان توسعه برق ايران واگذار و در تاريخ 23/4/75 روش اجراي كارها توسط هيئت مديره سازمان برق ايران تعيين و ابلاغ گرديد. در تاريخ 31/4/75 كليه عمليات اجرايي و ارسال كالا توسط پيمانكار متوقف گرديده و پيمانكار مجدداً كارگاه را ترك نمود. ميزان پيشرفت فيزيكي كارها در اين مقطع : براي واحدهاي 1 ، 2 ، 3و4 بترتيب 97،5/75 ، 75/15 و 95/13 درصد و ميزان كسري تناژ تجهيزات واحدهاي 3و4 بترتيب 40 و 49 درصد و در كل حدوداً بالغ بر 4000 تن برآورد گرديد.
از تاريخ 1/1/75 سازمان توسعه برق ايران نسبت به تكميل كارهاي واحد اول نيروگاه با بكار گيري نيروهاي متخصص ايراني اقدام و در تاريخ 20/3/75 پس از انجام آزمايشات لازم واحد يك را بصورت تجاري وارد شبكه استان نمود ، در ادامه و پس از تعيين روش اجراي كارها توسط هيات مديره سازمان به تاريخ 23/4/75 ، سازمان توسعه برق ايران با انجام مذاكرات با پيمانكار و توافق ايشان براي اعزام تعداد بسيار محدودي كارشناس و نيز ارسال كسري تجهيزات واحد دوم نيروگاه و با بكارگيري نيروي انساني از منابع داخلي باقيمانده كارهاي مربوط به تكميل واحد دوم نيروگاه را از بهمن ماه سال 75 آغاز و طبق برنامه زمانبندي پيش بيني شده در تاريخ (17/7/76) اين واحد را با شبكه استان سنكرون و بصورت تجاري در مدار شبكه قرارداد .
در ادامه پيمانكار رسماً عنوان نمود كه صرفاً مساعدتهاي ايشان در واحد دوم نيروگاه ، پيرو كمكهاي مالي دولت چك صورت گرفته و از آنجائيكه كمكهاي مالي دولت چك براي واحدهاي 3 و 4 ادامه نخواهد يافت ، لذا پيمانكار به جهت مضايق مالي مجدداً كارگاه را ترك نمود.
خلاصه مذاكرات و اقدامات به مبادله الحاقيه شماره 2 برقرارداد اصلي :
با توجه به مواضع عنوان شده فوق از سوي پيمانكار و همچنين لزوم تكميل واحدهاي 3 و 4 توسط پيمانكار اوليه به لحاظ مشكلات فني و در نظر داشتن كليه جوانب اقتصادي و منافع ملي ، سازمان توسعه برق ايران ضمن طرح دعوي در دادگاههاي صالحه ايران بر عليه شركت PBS و جلوگيري از پرداخت ديون قرارداد استمهال دولت چك ، همزمان نيز با مكاتبات در سطح وسيع و مذاكرات متعددي كه توسط هياتهاي منتخب از طرف سازمان توسعه برق ايران با پيمانكار انجام داد نهايتاً با اخذ مجوزات لازم از طرف شوراي محترم اقتصاد و غيره ، الحاقيه شماره 2 برقرارداد اصلي به شماره 9/68 را با پيمانكار اوليه (شركت پي بي اس ) در خصوص تكميل و راه اندازي واحدهاي 3 و 4 به صورت غير كليد در دست به تاريخ 11/8/77 مبادله نمود .
خلاصه وضعيت قرارداد اصلي كليد در دست به شماره 9/68 و الحاقيه شماره 2 بشرح ذيل مي باشد :
- عنوان قرارداد (پروژه) : احداث نيروگاه حرارتي 64×4 مگاواتي ايرانشهر
- كارفرما : 1 - از تاريخ 18/8/68 تا 30/5/68 شركت برق منطقه اي
سيستان و بلوچستان
: 2- از تاريخ 30/5/ 69 تا 1/1/75 شركت برق منطقه اي
تهران (مجري طرح) به نمايندگي از طرف شركت برق منطقه اي
سيستان و بلوچستان
- پيمانكار اصلي قرارداد :1 - از تاريخ 18/8/68 تا اوايل سال 70 شركت اشكودا
كانسرن پلزن از كشورچكسلواكي
: 2 - از اوايل سال 70 شركت (PBS) ازكشور چك
به عنوان جانشين شركت اشكوداكانسرن پلزن
- مبلغ اوليه قرارداداصلي : 150363027 دلار شامل : 116329027 دلار تهاتر و34034000
دلار آزاد (119520000 دلار براي تجهيزات و 30843027 دلار
براي خدمات نصب و. آموزش و غيره) و مبلغ ريالي
12243993620 ريال شامل : (7948243079 ريال مربوط به
كارهاي ساختماني (در قالب قرارداد كنسرسيوم با شركت
ايراني بنام پايل كار هريسون ) و مبلغ 4295750541 ريال
بابت هزينه هاي خدمات ، نصب و آموزش و غيره) ميباشد .
- تاريخ عقد قرارداد به شماره 9/68 : 18/6/68
- تاريخ نفوذ قرارداد به شماره 9/68 : 9/7/69 (1/10/1990)
- مدت اجراي قرارداد شماره 9/68 : به ترتيب 36 ، 40 ، 44 و 48 ماه براي تحويل موقت هريك از
واحدهاي از تاريخ نفوذ قرارداد بعلاوه 12 ماه براي دوره
تضمين
- پيمانكار ساختماني قرارداد اصلي : كنسرسيوم اشكودا كانسرن و گروه پايل كار هريسون
- تاريخ ابلاغ قرارداد كنسرسيوم ساختماني : 1/7/69
- تاريخ انعقاد الخاقيه شماره 2 بر قرارداد 9/68 اصلي : 11/8/77
- مبالغ ارزي الحاقيه شماره 2 : جمع مبلغ ارزي الحاقيه 39932000 ميليون دلار آمريكا (با
احتساب مبلغ 7/13 ميليون دلار باقيمانده از اعتبارات اسنادي
قرارداد اصلي ) كه حدود 7/34 ميليون دلار براي تامين فوب
كسري تجهيزات واحدهاي 3 و 4 و رفع نواقص واحدهاي 1
ومشتركات و واحد 2 نيروگاه و حدوداًمبلغ 2/5 ميليون دلار براي
تامين كارشناس خارجي جهت نظارت برعمليات نصب و راه
اندازي و رفع نواقص واحدهاي 1 و مشتركات و واحد 2 ميباشد
- مبالغ ريالي الحاقيه شماره 2 : جمعاً به مبلغ 49555000000 ريال شامل : 3790000000 ريال از
بابت هزينه هاي ريالي خدمات كارشناسان خارجي پيش بيني شده در
الحاقيه شماره 2 و مانده مبالغ ريالي مربوط به تسويه حساب با
پيمانكاران ايراني طرف قرارداد با شركت پي بي اس و قطعي نمودن
هزينه هاي انجام شده توسط كارفرماي قبلي ( شركت برق منطقه اي
سيستان و بلوچستان ) ميباشد.
- تاريخ انعقاد الحاقيه شماره 3 : 19/6/78
- موضوع الحاقيه شماره 3 : اصلاح شرايط مربوط به پرداختهاي ارزي از نقدي به فاينانس ، تضمين ها و تاريخ نفوذ براي اجراي قرارداد الحاقيه شماره 2 قرارداد شماره 9/68
|